Ön ayakları olmayan köpeğin yaşam mücadelesi
03 Nisan 2008 – 09:49
Resimleri görünce içim burkuldu.Boğazıma bir şey düğümlendi.Pis bir kupayı öylesine çalkalayıp iki koca kaşık kahve ve bir avuç şekerle doldurdum.Zifirle kaplı akşamda, ıssız ama en kestirme sokaklardan, takip ediliyormuşçasına etrafımı gözetleye gözetleye, hızlı hızlı adımlarla yürürken, olanları düşünmemeye çabalıyordum.
Kim bilir belki kimimiz seçimlerimizde çoğunluğa uymadık ya da uyamadık. Belki özgür kalma çabasıdır bu belki de mecburiyet, yargılamak kimin haddine.
